Ukratko, predlažemo izmene koje treba da otklone najvažnije nedostatke i nejasnoće koje izazivaju zastoj i kašnjenja u izdavanju građevinske dokumentacije, usporavaju gradnju, odvraćaju investititore i udaljavaju građevinsku industriju od potencijalnog angažmana i odgovarajućeg profita.

Predložene izmene u prvom redu:

1. preciziraju i olakšavaju uslove za izdavanje lokacijske dozvole koja je postala ključna tačka zaustavljanja izgradnje,
2. omogućavaju izdavanje lokacijske dozvole i u započetim postupcima konverzije, uz strogu obavezu dostavljanja dokaza o izvršenoj i plaćenoj konverziji prava korišćenja u pravo svojine.
3. uvode mogućnost većeg umanjivanja (do 70%, umesto dosadašnjih 60%) naknade za uređivanje građevinskog zemljišta na lokaciji, odnosno zoni koja se komunalno oprema sredstvima vlasnika.
4. Konačno omogućava da fizička i pravna licu koji su vlasnici objekata izgrađenih na građevinskom zemljištu u državnoj svojini na kome nisu nosioci prava korišćenja, već je nosilac prava korišćenja drugo fizičko ili pravno lice, ili nosilac prava korišćenja nije utvrđen, ili je građevinsko zemljište u režimu zajedničkog prava korišćenja, kao i u svim drugim slučajevima koji nisu regulisani ovim zakonom, a nesporno je da vlasniku objekta pripada pravo na zemljištu neophodnom za redovnu upotrebu objekta, stiču pravo svojine na zemljištu ispod objekta.
5. Štiti bazično načelo pravne sigurnosti i fer poslovnog odnosa države i privrednih subjekata koja su prava stekla u procesima privatizacije, stečajnog ili izvršnog postupka. Predlažemo da se uvede izmena zakona tako da on sadrži pravilo po kojem:

„Na izgrađenom građevinskom zemljištu u državnoj, odnosno javnoj svojini, na kome postoje legalni objekti čiji su vlasnici privredna društva i druga pravna lica na koje su se primenjivale odredbe zakona kojima se uređuje privatizacija, stečajni i izvršni postupak, kao i njihovi pravni sledbenici, vlasnik objekta legalno sagrađenog i upisanog u javne knjige, stiče pravo svojine na zemljištu koje služi za redovnu upotrebu objekta u površini minimalne građevinske parcele prema urbanističkom planu bez naknade, dok na ostatku zemljišta koje predstavlja preostali deo parcele plaća naknadu za konverziju.

Ako se u postupku utvrđivanja zemljišta za redovnu upotrebu objekta utvrdi da je zemljište za redovnu upotrebu objekta manje od katastarske parcele na kojoj je objekat sagrađen, vlasnik objekta stiče pravo na konverziju prava korišćenja preostalog dela parcele u pravo svojine uz naknadu utvrđenu stavom 1. ovog člana.“ (čl. 103. st. 2. i 3.)

Pored toga, predlažemo izmene Uredbe o kriterijumima i postupku za utvrđivanje visine naknade po osnovu konverzije prava za lica koja imaju pravo na konverziju uz naknadu, od kojih su najvažnije:

1. Izmena člana 3. tako što će se uvesti obaveza Poreske uprave „da u roku od 30 dana od stupanja na snagu ove Uredbe u saradnji sa licem iz člana 91. ZPI izradi jedinstvenu informacionu bazu za vršenje procene tržišne vrednosti gradjevinskog zemljišta na osnovu navedenih kriterijuma.

Jedinstvena informaciona baza će sadržati koeficijente za svaki od navedenih kriterijuma, kao i formulu izračunavanja tržišne vrednosti katastarske parcele, tj katastarskih parcela u slučaju iz člana 6 uredbe.

Jedinstvena informaciona baza sa grafičkim prilozima biće dostupna na internet stranici Poreske uprave, sa uputstvom za pristupaje i korišćenje.“

2.Takođe, predlažemo da se formuliše novi član Uredbe koji će definisati odnos troškova plaćenih za sticanje prava korišćenja na više parcela i troškova konverzije na određenom broju takvih parcela:

„Troškovi plaćeni za sticanje prava korišćenja na više katastarskih parcela za lica iz čl 6 mogu se na zahtev tog lica priznati kao naknada za konverziju prava korišćenja u pravo svojine na srazmernom broju katastarskih parcela“ ALTERNATIVNA FORMULACIJA: „U slučaju lica iz člana 6. u postupku konverzije pojedinačne katastarske parcele, na zahtev podnosioca kao naknada za konverziju priznaju se troškovi pribavljanja prava korišćenja celokupnog zemljišta, odnosno sekundarnog prometa zemljišta nastalog do dana stupanja na snagu Zakona, a do visine utvrdjene naknade za konverziju pojedinačne katastarske parcele.

Postupak namirenja utvrdjene naknade za konverziju, na način opisan u stavu 1. ovog člana, na zahtev podnosioca, vršiće se za svaku pojedinačnu katastarsku parcelu, sve dok se u potpunosti ne iscrpe sredstva koja predstavljaju ukupne troškove pribavljanja prava korišćenja na svom zemljištu“.

3.Konačno, radi očuvanja načela višestepenog odlučivanja, uvodi se pravo žalbe na rešenje o utvrđivanju visine iznosa naknade za konverziju prava korišćenja u pravo svojine. Rok za plaćanje ne teče do pravosnažnog okončanja postupka po žalbi.